آموزش نصب پارکت لمینت؛ راهنمای کامل اجرای اصولی از آماده‌سازی تا نصب نهایی

دکورنما ارسال: ۱۳۹۳/۴/۲۴ بروز رسانی: ۱۳۹۳/۴/۲۴

پارکت لمینت چگونه نصب می‌شود؟

اگر این سؤال برایتان پیش آمده که پارکت لمینت چگونه نصب می‌شود، باید بدانید اجرای صحیح آن فقط کنار هم قرار دادن تایل‌ها نیست. نصب پارکت لمینت با آماده‌سازی محیط، بررسی کف، انتخاب فوم مناسب و رعایت اصولی مانند فاصله انبساط آغاز می‌شود و در نهایت با نصب قرنیز و پروفیل به پایان می‌رسد. رعایت این مراحل باعث می‌شود کفپوش ظاهری زیبا، عمر طولانی و عملکرد مناسبی داشته باشد. در این راهنمای جامع، آموزش نصب پارکت لمینت را از صفر تا صد بررسی می‌کنیم؛ از ابزارهای موردنیاز و زیرسازی گرفته تا نحوه نصب پارکت لمینت روی سطوح مختلف، اشتباهات رایج و نکات حرفه‌ای که معمولاً فقط نصاب‌های باتجربه به آن‌ها توجه می‌کنند.

ابزار و تجهیزات موردنیاز برای نصب پارکت لمینت

برای اینکه نصب پارکت لمینت با دقت، سرعت و کیفیت بالا انجام شود، استفاده از ابزار مناسب اهمیت زیادی دارد. شاید تصور کنید با یک اره و چکش می‌توان پارکت را نصب کرد، اما واقعیت این است که اجرای اصولی به مجموعه‌ای از ابزارهای تخصصی نیاز دارد. هر یک از این ابزارها وظیفه مشخصی دارند؛ از اندازه‌گیری دقیق گرفته تا برش تمیز، قفل کردن تایل‌ها و حفظ فاصله انبساط در اطراف دیوارها. استفاده از ابزار مناسب علاوه بر افزایش کیفیت اجرا، احتمال آسیب دیدن کلیک‌های پارکت و هدررفت متریال را نیز کاهش می‌دهد.

اگر قصد دارید آموزش نصب پارکت لمینت را برای اجرای شخصی دنبال کنید، لازم نیست گران‌ترین تجهیزات بازار را تهیه کنید؛ اما استفاده از ابزارهای اصلی ضروری است. در مقابل، اگر اجرای پروژه را به نصاب حرفه‌ای می‌سپارید، آشنایی با این ابزارها به شما کمک می‌کند کیفیت کار را بهتر ارزیابی کنید.

ابزارهای اصلی نصب پارکت لمینت

مهم‌ترین وسیله در طریقه نصب پارکت لمینت، متر اندازه‌گیری است. قبل از شروع اجرا باید طول، عرض و زوایای محیط با دقت اندازه‌گیری شود تا تعداد ردیف‌ها و محل برش‌ها مشخص شود. پس از آن، گونیا برای ایجاد برش‌های دقیق ۹۰ درجه و مداد نجاری برای علامت‌گذاری محل برش مورد استفاده قرار می‌گیرد.

یکی دیگر از ابزارهای ضروری، بلوک ضربه (Tapping Block) است. این قطعه پلاستیکی یا چوبی باعث می‌شود هنگام چفت کردن تایل‌ها، فشار به‌طور یکنواخت به کلیک پارکت وارد شود و لبه‌های آن آسیب نبینند. در کنار آن، چکش لاستیکی نیز برای ضربات کنترل‌شده استفاده می‌شود؛ زیرا چکش فلزی ممکن است باعث لب‌پریدگی یا شکستگی لبه‌های پارکت شود.

فاصله‌گذار یا اسپیسر (Spacer) نیز از ابزارهای مهم نصب لمینت کف است. این قطعات کوچک، فاصله انبساط استاندارد بین پارکت و دیوار را حفظ می‌کنند تا کفپوش در اثر تغییرات دما و رطوبت فضای کافی برای انبساط و انقباض داشته باشد.

ابزارهای برش و اندازه‌گیری

در مراحل نصب پارکت لمینت تقریباً همیشه لازم است تعدادی از تایل‌ها برش داده شوند. این برش‌ها ممکن است برای آخرین ردیف، اطراف ستون‌ها، چارچوب در یا لوله‌های تأسیسات باشد. بنابراین استفاده از ابزار برش مناسب اهمیت زیادی دارد.

اره فارسی‌بر، اره عمودبر یا دستگاه برش مخصوص لمینت از رایج‌ترین ابزارهای مورد استفاده هستند. انتخاب ابزار مناسب به حجم پروژه و نوع برش بستگی دارد. برای پروژه‌های کوچک، اره عمودبر گزینه مناسبی است؛ اما در پروژه‌های بزرگ معمولاً از دستگاه‌های برش تخصصی استفاده می‌شود تا سرعت و دقت کار افزایش پیدا کند.

علاوه بر ابزار برش، استفاده از تراز، خط‌کش فلزی بلند و ریسمان رنگی نیز توصیه می‌شود. این ابزارها کمک می‌کنند ردیف‌های پارکت کاملاً صاف و هم‌راستا اجرا شوند و در پایان کار، کفپوش ظاهری یکدست و حرفه‌ای داشته باشد.

تجهیزات تکمیلی اجرای پارکت

برخی تجهیزات شاید در نگاه اول ضروری به نظر نرسند، اما نقش مهمی در کیفیت نهایی اجرا دارند. جاروبرقی صنعتی یا دمنده هوا برای پاک کردن گردوغبار قبل از نصب استفاده می‌شود تا هیچ ذره‌ای بین کف و فوم باقی نماند.

در پروژه‌هایی که احتمال وجود رطوبت وجود دارد، استفاده از لایه بخاربند (Vapor Barrier) نیز توصیه می‌شود. این لایه از انتقال رطوبت به پارکت جلوگیری کرده و عمر کفپوش را افزایش می‌دهد.

همچنین اگر قرار است پارکت لمینت نصب شده به کفپوش دیگری مانند سرامیک یا سنگ متصل شود، استفاده از پروفیل‌های اتصال و پروفیل‌های انتهایی ضروری است. این قطعات علاوه بر زیبایی، از لبه‌های پارکت محافظت می‌کنند و مانع آسیب دیدن آن‌ها در طول زمان می‌شوند.

زیرسازی استاندارد؛ مهم‌ترین مرحله نصب لمینت کف

اگر از یک نصاب حرفه‌ای بپرسید مهم‌ترین مرحله نحوه نصب پارکت لمینت چیست، احتمالاً پاسخ او «زیرسازی» خواهد بود. حتی گران‌ترین و باکیفیت‌ترین پارکت لمینت نیز اگر روی سطحی ناهموار یا مرطوب نصب شود، خیلی زود دچار مشکل خواهد شد. به همین دلیل، قبل از شروع نصب باید اطمینان حاصل کنید که کف کاملاً آماده اجرای پارکت است.

زیرسازی مناسب فقط به صاف بودن کف محدود نمی‌شود؛ بلکه بررسی استحکام، میزان رطوبت، تمیزی سطح و انتخاب فوم مناسب نیز بخشی از این فرآیند هستند. هرچه زیرسازی دقیق‌تر انجام شود، نتیجه نهایی زیباتر، بی‌صداتر و بادوام‌تر خواهد بود.

 

چرا زیرسازی اهمیت دارد؟

زیرسازی مناسب باعث می‌شود فشار واردشده هنگام راه رفتن به‌طور یکنواخت روی تمام سطح پارکت توزیع شود. اگر کف ناهموار باشد، برخی قسمت‌های پارکت تحت فشار بیشتری قرار می‌گیرند و به مرور زمان اتصالات کلیک آن‌ها آسیب می‌بیند.

از طرف دیگر، وجود گردوغبار، نخاله یا رطوبت در زیر پارکت می‌تواند باعث ایجاد صدا، لق شدن تایل‌ها یا حتی بادکردگی مغزی HDF شود. به همین دلیل، نصاب‌های حرفه‌ای همیشه زمان کافی برای آماده‌سازی کف در نظر می‌گیرند و این مرحله را با دقت انجام می‌دهند.

 

بررسی تراز بودن کف

قبل از اجرای مراحل نصب پارکت لمینت باید سطح کف با استفاده از تراز یا شمشه بلند بررسی شود. اگر اختلاف ارتفاع در بخش‌های مختلف کف زیاد باشد، لازم است با استفاده از ملات خودتراز یا روش‌های مناسب، سطح اصلاح شود.

به‌طور کلی، هرچه سطح زیرکار صاف‌تر باشد، پارکت عملکرد بهتری خواهد داشت. وجود برجستگی یا فرورفتگی حتی در چند نقطه کوچک نیز می‌تواند در آینده باعث ایجاد صدای اضافی یا شکستگی کلیک‌های پارکت شود.

 

انتخاب فوم مناسب زیر پارکت

فوم زیر پارکت یکی از اجزای مهم نصب پارکت لمینت است که وظایف مختلفی بر عهده دارد. این فوم علاوه بر کاهش صدا، بخشی از فشارهای واردشده را جذب می‌کند و باعث می‌شود هنگام راه رفتن احساس راحتی بیشتری داشته باشید.

در بازار، فوم‌ها با ضخامت و کیفیت‌های مختلفی عرضه می‌شوند. انتخاب فوم باید بر اساس شرایط محیط، نوع کف و توصیه شرکت تولیدکننده پارکت انجام شود. استفاده از فوم بیش از حد ضخیم نیز می‌تواند باعث کاهش استحکام اتصالات پارکت شود؛ بنابراین همیشه ضخامت استاندارد را انتخاب کنید.

 

انواع فوم زیر پارکت لمینت

فوم پلی‌اتیلن ساده، رایج‌ترین گزینه برای فضاهای مسکونی است و قیمت مناسبی دارد. در محیط‌هایی که کاهش صدا اهمیت بیشتری دارد، معمولاً از فوم‌های سایلنت یا فوم‌های XPS استفاده می‌شود که عملکرد بهتری در جذب صدا و تحمل فشار دارند.

در برخی پروژه‌ها نیز از فوم‌های مجهز به لایه آلومینیومی یا بخاربند استفاده می‌شود. این نوع فوم‌ها برای فضاهایی که احتمال انتقال رطوبت از کف وجود دارد، انتخاب مناسب‌تری هستند و می‌توانند از آسیب دیدن پارکت در بلندمدت جلوگیری کنند.

 

مراحل نصب پارکت لمینت به‌صورت گام‌به‌گام

بعد از اینکه محیط آماده شد، ابزارها را تهیه کردید و زیرسازی به‌درستی انجام شد، نوبت به اجرای پارکت می‌رسد. شاید در نگاه اول نصب پارکت لمینت کار ساده‌ای به نظر برسد، اما رعایت ترتیب مراحل و دقت در اجرای هر بخش تأثیر مستقیمی بر دوام، زیبایی و عملکرد کفپوش دارد. اگر حتی یکی از این مراحل به‌درستی انجام نشود، ممکن است بعد از مدت کوتاهی با مشکلاتی مانند باز شدن درزها، ایجاد صدا، لق شدن تایل‌ها یا آسیب دیدن اتصالات کلیکی مواجه شوید.

اگر این سؤال برایتان پیش آمده که پارکت لمینت چگونه نصب می‌شود، پاسخ این است که ابتدا جهت نصب مشخص می‌شود، سپس اولین ردیف با دقت اجرا شده و در ادامه سایر ردیف‌ها به‌صورت منظم نصب می‌شوند. در پایان نیز آخرین ردیف، قرنیزها و پروفیل‌ها اجرا می‌شوند تا کفپوش ظاهری یکپارچه و حرفه‌ای داشته باشد.

 

انتخاب جهت مناسب نصب

یکی از اولین تصمیم‌هایی که در نحوه نصب پارکت لمینت باید گرفته شود، انتخاب جهت قرارگیری تایل‌ها است. این موضوع فقط به زیبایی مربوط نمی‌شود، بلکه بر بزرگ‌تر دیده شدن فضا، میزان دیده شدن درزها و حتی مصرف متریال نیز تأثیر می‌گذارد.

در بیشتر پروژه‌های مسکونی توصیه می‌شود پارکت در جهت ورود نور طبیعی از پنجره نصب شود. وقتی نور در امتداد طول تایل‌ها حرکت می‌کند، سایه درزها کمتر دیده می‌شود و کفپوش ظاهری یکدست‌تر پیدا می‌کند. در فضاهای کشیده مانند راهروها نیز معمولاً نصب در امتداد طول فضا انتخاب مناسب‌تری است، زیرا محیط بزرگ‌تر و منظم‌تر به نظر می‌رسد.

اگر چند اتاق به یکدیگر متصل هستند، بهتر است جهت نصب در همه فضاها یکسان باشد. این کار باعث ایجاد پیوستگی بصری شده و محیط را لوکس‌تر نشان می‌دهد. البته در بعضی پروژه‌های خاص می‌توان از الگوهایی مانند جناغی (Herringbone) استفاده کرد، اما این روش نیاز به مهارت بیشتری دارد و پرت متریال نیز افزایش پیدا می‌کند.

 

اجرای اولین ردیف

در طرز نصب پارکت لمینت، اولین ردیف مهم‌ترین بخش اجرا محسوب می‌شود. اگر این ردیف کاملاً صاف و تراز نباشد، تمام ردیف‌های بعدی نیز با همان خطا ادامه پیدا می‌کنند و در پایان ممکن است آخرین ردیف بسیار باریک یا نامتقارن شود.

برای شروع، فاصله‌گذارهای مخصوص در امتداد دیوار قرار داده می‌شوند تا فاصله انبساط حفظ شود. سپس اولین تایل از گوشه اتاق قرار گرفته و تایل دوم از طریق سیستم کلیکی به آن متصل می‌شود. در این مرحله باید از وارد کردن ضربه مستقیم به لبه پارکت خودداری کنید و در صورت نیاز از بلوک ضربه و چکش لاستیکی استفاده شود.

یکی از اشتباهات رایج افراد مبتدی این است که اولین ردیف را بدون کنترل تراز اجرا می‌کنند. بهتر است بعد از نصب هر چند تایل، با استفاده از ریسمان یا خط‌کش بلند، صاف بودن ردیف بررسی شود تا در ادامه مشکلی ایجاد نشود.

 

نصب ردیف‌های میانی

پس از اطمینان از اجرای صحیح ردیف اول، نصب ردیف‌های بعدی آغاز می‌شود. در این مرحله، هر تایل ابتدا با زاویه مناسب داخل شیار ردیف قبلی قرار گرفته و سپس با فشار ملایم به سمت پایین هدایت می‌شود تا اتصال کلیکی به‌طور کامل درگیر شود.

برای افزایش استحکام کفپوش، بهتر است محل اتصال تایل‌های هر ردیف نسبت به ردیف قبل جابه‌جا باشد. این الگو که به آن چیدمان پلکانی گفته می‌شود، علاوه بر زیبایی، باعث توزیع بهتر نیروهای وارد شده به کف نیز می‌شود.

در طول اجرا لازم است هر چند ردیف یک بار، صاف بودن خطوط و درگیر شدن کامل اتصالات بررسی شود. اگر تایل‌ها به‌درستی در کنار هم قرار نگرفته باشند، بعد از مدتی درزهای ریز ایجاد شده و احتمال ورود گردوغبار یا آسیب دیدن کلیک‌ها افزایش پیدا می‌کند.

 

برش دقیق تایل‌ها

در اکثر پروژه‌ها نمی‌توان همه تایل‌ها را بدون برش نصب کرد. معمولاً در انتهای هر ردیف، اطراف ستون‌ها، چهارچوب درها یا لوله‌های تأسیسات لازم است پارکت با اندازه دقیق برش داده شود.

قبل از برش، فاصله انبساط را نیز در اندازه‌گیری لحاظ کنید. بسیاری از افراد فقط طول فضای باقی‌مانده را اندازه می‌گیرند و فراموش می‌کنند که چند میلی‌متر فاصله از دیوار باید حفظ شود. نتیجه این اشتباه، گیر کردن پارکت به دیوار و ایجاد برآمدگی در آینده است.

برای داشتن برشی تمیز، بهتر است از اره عمودبر یا فارسی‌بر با تیغه مخصوص لمینت استفاده شود. همچنین هنگام برش، سطح رویی پارکت باید مطابق با نوع دستگاه در جهت مناسب قرار بگیرد تا لب‌پریدگی ایجاد نشود.

 

اجرای آخرین ردیف

آخرین ردیف معمولاً حساس‌ترین بخش مراحل نصب پارکت لمینت است، زیرا عرض باقی‌مانده در این قسمت کمتر از عرض کامل تایل خواهد بود و تقریباً همیشه نیاز به برش طولی وجود دارد.

ابتدا عرض فضای باقی‌مانده در چند نقطه اندازه‌گیری می‌شود، زیرا ممکن است دیوار کاملاً صاف نباشد. سپس تایل‌ها بر اساس کمترین اندازه برش داده شده و با استفاده از ابزار کشنده (Pull Bar) در جای خود قرار می‌گیرند.

بعد از نصب آخرین ردیف، فاصله انبساط در تمام اطراف اتاق یک بار دیگر کنترل می‌شود تا هیچ بخشی از پارکت به دیوار نچسبیده باشد. این موضوع نقش مهمی در جلوگیری از تغییر شکل کفپوش در آینده دارد.

 

نصب قرنیز و پروفیل‌ها

پس از پایان نصب تایل‌ها، نوبت به اجرای قرنیز و پروفیل می‌رسد. برخلاف تصور برخی افراد، قرنیز نباید به پارکت پیچ یا میخ شود؛ بلکه باید فقط به دیوار متصل شود تا کفپوش بتواند آزادانه منبسط یا منقبض شود.

پروفیل‌های اتصال نیز در محل عبور بین دو کفپوش یا درگاه‌ها نصب می‌شوند. این قطعات علاوه بر ایجاد ظاهری زیباتر، از لبه‌های پارکت محافظت کرده و مانع لب‌پریدگی آن‌ها در اثر رفت‌وآمد می‌شوند.

اگر اجرای قرنیز و پروفیل با دقت انجام شود، تمام فاصله‌های انبساط از دید پنهان می‌مانند و کفپوش ظاهری کاملاً یکپارچه و حرفه‌ای پیدا می‌کند.

 

نکته حرفه‌ای نصاب‌ها 

یکی از نکاتی که بسیاری از رقبا به آن اشاره نکرده‌اند، این است که بهتر است قبل از نصب، تایل‌ها از چند بسته مختلف به‌صورت ترکیبی برداشته شوند. دلیل این کار، توزیع یکنواخت طرح و رگه‌های چوب در کل فضا است. اگر تمام تایل‌های یک بسته را پشت سر هم نصب کنید، ممکن است الگوی طرح تکراری شود و ظاهر کفپوش مصنوعی به نظر برسد. این نکته ساده، تفاوت بین یک اجرای معمولی و یک اجرای حرفه‌ای را رقم می‌زند.

نحوه نصب پارکت لمینت روی سطوح مختلف

یکی از سؤال‌هایی که قبل از شروع نصب پارکت لمینت زیاد مطرح می‌شود این است که آیا این کفپوش را می‌توان روی هر سطحی اجرا کرد؟ پاسخ کوتاه این است که در بسیاری از موارد بله، اما به شرطی که زیرکار از نظر استحکام، تراز بودن و میزان رطوبت شرایط استاندارد را داشته باشد.

در عمل، نحوه نصب پارکت لمینت روی هر نوع کف تفاوت‌های فنی مخصوص به خود را دارد. به همین دلیل، اگر قصد اجرای پارکت روی سرامیک، موزاییک، بتن یا سیمان را دارید، بهتر است قبل از شروع کار با شرایط هر زیرکار آشنا شوید. در ادامه تنها یک معرفی کوتاه از هر سطح ارائه می‌کنیم و جزئیات کامل را در مقالات تخصصی بررسی خواهیم کرد.

نصب روی سرامیک

اگر سرامیک سالم، بدون لق‌شدگی و کاملاً تراز باشد، معمولاً می‌توان پارکت لمینت نصب را بدون تخریب کف انجام داد. البته بررسی بندها، اختلاف ارتفاع و انتخاب فوم مناسب اهمیت زیادی دارد.

راهنمای کامل این موضوع را در مقاله «نصب پارکت لمینت روی سرامیک» بخوانید.

 

نصب روی موزاییک

در صورتی که موزاییک ترک‌خورده یا شکسته نباشد و سطح آن هموار باشد، اجرای پارکت امکان‌پذیر است. با این حال، نوع زیرسازی و آماده‌سازی کف در این روش اهمیت بیشتری نسبت به ظاهر موزاییک دارد.

جزئیات کامل را در مقاله «نصب پارکت لمینت روی موزاییک» توضیح داده‌ایم.

 

نصب روی بتن

سطوح بتنی معمولاً گزینه مناسبی برای اجرای پارکت هستند؛ اما تنها زمانی که کاملاً خشک شده باشند و میزان رطوبت آن‌ها در محدوده استاندارد قرار داشته باشد. کنترل رطوبت بتن یکی از مهم‌ترین مراحل قبل از نصب است.

برای آشنایی بیشتر، مقاله «نصب پارکت لمینت روی بتن» را مطالعه کنید.

 

نصب روی سیمان

کف سیمانی باید کاملاً صاف، بدون گردوغبار و تراز باشد. در صورت وجود ناهمواری یا ترک، ابتدا باید زیرسازی اصلاح شود و سپس مراحل نصب آغاز گردد.

تمام نکات اجرایی را در مقاله «نصب پارکت لمینت روی سیمان» بررسی کرده‌ایم.

 

نصب پارکت لمینت در قسمت‌های حساس

هر پروژه نصب، بخش‌هایی دارد که نسبت به سایر قسمت‌ها دقت بیشتری می‌طلبد. معمولاً اطراف چارچوب درها، لوله‌های تأسیسات و گوشه‌های دیوار از چالش‌برانگیزترین قسمت‌های اجرا هستند. اگر این بخش‌ها با دقت کافی اجرا نشوند، علاوه بر کاهش زیبایی ظاهری، ممکن است در آینده باعث آسیب دیدن تایل‌ها یا محدود شدن حرکت طبیعی پارکت شوند.

خبر خوب این است که با رعایت چند اصل ساده، می‌توان این قسمت‌ها را نیز مانند سایر بخش‌های کفپوش به‌صورت کاملاً استاندارد اجرا کرد.

نصب در اطراف چارچوب درب

در محل چارچوب در، هدف این است که پارکت تا حد امکان یکپارچه دیده شود. معمولاً نصاب‌های حرفه‌ای قبل از نصب، ارتفاع چارچوب را بررسی می‌کنند تا در صورت نیاز، قسمت پایینی آن به‌اندازه ضخامت پارکت و فوم برش داده شود. به این ترتیب، تایل‌ها به‌راحتی زیر چارچوب قرار می‌گیرند و نتیجه نهایی بسیار تمیزتر خواهد بود.

همچنین در این قسمت نیز نباید فاصله انبساط فراموش شود؛ زیرا حتی اگر بخش زیادی از آن زیر چارچوب پنهان باشد، وجود این فاصله برای عملکرد صحیح کفپوش ضروری است.

 

نصب در اطراف لوله‌ها

وجود لوله‌های شوفاژ یا تأسیسات به این معنا نیست که باید ظاهر کفپوش نامرتب شود. در این قسمت، محل عبور لوله‌ها با دقت اندازه‌گیری شده و سوراخی کمی بزرگ‌تر از قطر لوله روی تایل ایجاد می‌شود تا فضای کافی برای انبساط پارکت وجود داشته باشد.

در پایان نیز معمولاً از کاورهای مخصوص لوله استفاده می‌شود تا محل برش کاملاً پوشانده شود و ظاهر کفپوش یکدست باقی بماند.

 

اجرای صحیح در گوشه‌ها

گوشه‌های اتاق معمولاً محل تغییر جهت برش‌ها هستند و اگر اندازه‌گیری دقیق انجام نشود، فاصله‌های نامنظم یا درزهای قابل مشاهده ایجاد خواهد شد. به همین دلیل، نصاب حرفه‌ای قبل از برش، چندین بار اندازه‌گیری را تکرار می‌کند تا هر قطعه دقیقاً در محل خود قرار بگیرد.

رعایت این جزئیات شاید در نگاه اول ساده به نظر برسد، اما همین نکات هستند که تفاوت یک اجرای معمولی با یک اجرای حرفه‌ای را مشخص می‌کنند.

رایج‌ترین اشتباهات هنگام نصب پارکت لمینت

حتی اگر بهترین برند پارکت لمینت را خریداری کنید و تمام مراحل نصب را به‌درستی انجام دهید، یک اشتباه کوچک می‌تواند نتیجه نهایی را تحت تأثیر قرار دهد. بسیاری از مشکلاتی که چند ماه بعد از نصب پارکت لمینت مشاهده می‌شوند، در واقع ریشه در خطاهای زمان اجرا دارند؛ خطاهایی که شاید در همان روز اول قابل تشخیص نباشند، اما به مرور باعث ایجاد صدا، باز شدن درزها، بادکردگی تایل‌ها یا کاهش عمر کفپوش می‌شوند.

خوشبختانه بیشتر این اشتباهات قابل پیشگیری هستند. اگر قبل از شروع کار با آن‌ها آشنا باشید، کیفیت اجرای پارکت به‌مراتب بهتر خواهد بود و هزینه‌های تعمیر یا تعویض نیز کاهش پیدا می‌کند.

 

انتخاب فوم نامناسب

فوم زیر پارکت فقط یک لایه نرم برای قرار گرفتن تایل‌ها نیست؛ بلکه نقش مهمی در کاهش صدا، جذب فشار و محافظت از سیستم کلیک پارکت دارد. به همین دلیل، انتخاب فوم نامناسب می‌تواند عملکرد کل کفپوش را تحت تأثیر قرار دهد.

یکی از اشتباهات رایج، استفاده از فوم‌های بیش از حد ضخیم است. شاید در نگاه اول این کار باعث نرم‌تر شدن کف شود، اما در عمل فشار بیشتری به اتصالات پارکت وارد می‌کند و احتمال آسیب دیدن کلیک‌ها را افزایش می‌دهد. از طرف دیگر، استفاده از فوم‌های بی‌کیفیت نیز باعث کاهش عایق صوتی و کوتاه شدن عمر کفپوش خواهد شد.

بهتر است همیشه فومی را انتخاب کنید که با مشخصات فنی پارکت و شرایط محیط نصب سازگار باشد و ضخامت آن مطابق توصیه تولیدکننده باشد.

 

رعایت نکردن فاصله انبساط

اگر بخواهیم فقط یک اشتباه را به‌عنوان مهم‌ترین خطای نصب معرفی کنیم، بدون شک آن اشتباه رعایت نکردن فاصله انبساط است.

پارکت لمینت یک متریال شناور (Floating Floor) محسوب می‌شود؛ یعنی به کف چسبانده نمی‌شود و باید فضای کافی برای انبساط و انقباض طبیعی داشته باشد. اگر تایل‌ها کاملاً به دیوار بچسبند، با تغییر دما و رطوبت محیط فضای لازم برای حرکت نخواهند داشت و ممکن است کفپوش در قسمت‌هایی برآمده یا اصطلاحاً "باد کند".

به همین دلیل، در تمام اطراف اتاق، کنار ستون‌ها، چهارچوب در و سایر موانع باید فاصله استاندارد حفظ شود. این فاصله در پایان کار توسط قرنیز یا پروفیل پوشانده می‌شود و از نظر ظاهری قابل مشاهده نخواهد بود.

 

نصب روی کف ناهموار

یکی دیگر از اشتباهات متداول در نصب لمینت کف، بی‌توجهی به وضعیت زیرکار است. برخی افراد تصور می‌کنند فوم زیر پارکت تمام ناهمواری‌های کف را جبران می‌کند، در حالی که این تصور کاملاً اشتباه است.

وجود برجستگی یا فرورفتگی در کف باعث می‌شود فشار هنگام راه رفتن به‌صورت یکنواخت توزیع نشود. نتیجه این اتفاق، ایجاد صدای تق‌تق، لق شدن تایل‌ها و در نهایت آسیب دیدن سیستم اتصال پارکت خواهد بود.

اگر قبل از نصب متوجه ناهمواری شدید، بهتر است ابتدا سطح را اصلاح کنید و سپس اجرای پارکت را آغاز کنید. صرف چند ساعت زمان برای زیرسازی، می‌تواند از هزینه‌های زیادی در آینده جلوگیری کند.

 

برش اشتباه تایل‌ها

برش نادرست فقط ظاهر کفپوش را تحت تأثیر قرار نمی‌دهد؛ بلکه ممکن است باعث افزایش پرت متریال یا ایجاد فاصله‌های نامنظم در اطراف دیوارها و ستون‌ها شود.

برای جلوگیری از این مشکل، همیشه قبل از برش، اندازه‌گیری را دوباره بررسی کنید و فاصله انبساط را نیز در محاسبات در نظر بگیرید. استفاده از ابزار مناسب و تیغه تیز نیز باعث می‌شود لبه‌های پارکت تمیز باقی بمانند و احتمال لب‌پریدگی کاهش پیدا کند.

نصاب‌های حرفه‌ای معمولاً این جمله را تکرار می‌کنند:

«یک بار بیشتر اندازه بگیر، یک بار برش بزن.»

همین اصل ساده، از بسیاری از اشتباهات جلوگیری می‌کند.